Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7371 K.2015/766

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının, 07/12/2010 tarihinde verilen hükmü temyiz ettiği dilekçesinde hakim havalesinin olmaması, gönderme formundaki tarihin ise, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık süreden sonra olduğu anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, kendisine ait olan mutfak eşyalarını sanığa ait evin alt kısmındaki deposuna koyduğu, eşyalarını almaya gittiğinde sanığın eşyaları vermediği iddia edilen olayda, yüklenen suçun sübuta erdiği, sanığın kaçamak ikrarı, tanık beyanı, iddia ve dosya kapsamından anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,