Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7423 K.2015/768

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın olay tarihinde katılanın yanında işçi olarak çalıştığı, dükkanda yer bulunamayan bir kısım eşyayı sanığın şahsiyetine duyduğu güven ile sanığın ablasının evinin üst katına bir müddet kalması için sanığa emaneten verdiği, aradan zaman geçip katılan bu eşyaları istediğinde ise sigortasını başlatmadığını gerekçe gösterip iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanığın mahkemedeki savunmasında eşyaları vermediğine dair bir beyanda bulunmayıp , üzerine atılı suçu inkar ettiği ve müdafisi olmaksızın verdiği kolluk beyanını kabul etmediği,

sanığın emaneten verilen eşyaları teslim etmediği yönünde tanık dahil cezalandırılmasına yeter somut bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.