Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7741 K.2015/1722

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin yetkilisi ve sahibi olduğu ... isimli firmada şoför olarak çalıştığı, 22.12.2009 tarihinde Mersin'den Ukrayna/Lvov şehrine taşımak yapmak üzere şirkete ait TIR’la gönderildiği, bu taşıma ile ilgili olarak 1.350 TL ve 1000 USD verildiği, ayrıca boşaltma yerinde taşıma bedeli olan 5500 USD navlun bedelini de kendisine ödedikleri, boşaltma tarihi olan 28.01.2009 tarihinin tatillere denk gelmesi nedeniyle, birkaç gün orada beklemesini ve aracı uygun bir yere park etmesinin söylendiği,

bunun üzerine katılan tarafından masraflar için verilmiş olan parayı kendi şahsına harcadığı gibi, hava şartlarından dolayı aracın arızalanması sonucunda katılanı 3.000 Euro tamir masrafı ile zarara uğrattığının iddia edildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.