Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7826 K.2015/2142

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde,kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçi banka tarafından sanık ...'un yetkilisi olduğu, ... Tic. Ltd.

Şti.'ye 01.05.2007 tarihinde ticari taşıt kredisi verildiği, şirket adına alınan aracın ikinci el olarak sanık ... tarafından araç sahibinden alındığı, banka tarafından kredinin araç sahibine ödendiği, kredi karşılığında bankanın kefilde istediği, diğer şirket ortaklarının müteselsil kefil oldukları, böyle olduğu halde bankanın kendini daha fazla garanti altına almak maksadıyla sanık ...'un tanıdığı olan sanık ... ile de rehin sözleşmesi yaptığı, ancak söz konusu aracın daha öncesinde sanık ...'a değil sanık ...'a teslim edildiği, aradan bir süre geçtikten sonra taşıt kredisinin ödenmesinde güçlük çekildiği,

banka tarafından icra takibine başvurulduğu, bankanın kendisini kefillerle garanti altına aldığı ve rehin sözleşmesi sonrasında sanıkların aracı bankaya teslim etmediği ve bu eylemleriyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, şikayetçi ve tanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.