KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/7882 E., 2015/17413 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
... Noterliğinin düzenlediği 09.03.2004 tarihli vekaletnamesiyle ... İnşaat...Ltd ticari ünvanlı şirketin münferiden temsil-ilzama yetkilileri olan sanıklardan abi ...'in, dosyada fotokopisi bulunan şirket adına vekaleten imzaladığı 20.02.2006 tarihli "Gayrimenkul Satış Sözleşmesi" ile inşaası devam eden belli adresteki 44/A veya 44/B no'lu dükkanlardan birini 265.000 TL'ye katılana haricen satmasını (resmi satışı yapacağını vaat etmesi) müteakip; abi-kardeş sanıkların anlaşmaya konu paraları ondan zaman içinde peyder pey (bir kısmı için tediye makbuzları düzenleyip) almalarına rağmen, vaatlerini yerine getirmemeleri, böylece haksız yarar sağlamaları eylemlerinin "Nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki mahiyette olduğunu, haksız yarara konu paraların sözleşme imzalanması sonrası alınması karşısında sanıkların suç kastlarının bulunmadığını, bu nedenlerle beraatlerine karar verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/7882, K. 2015/17413, 12 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama