Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7887 K.2015/11235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılanların oturduğu... Caddesi No:21 ... adresinde bulunan ... Apartmanı'nın 12/05/2008 ile 31/12/2009 tarihleri arasında yöneticiliğini yaptığı, apartman sakinlerinden tahsil ettiği aidat gelirlerinin 3710,30 TL apartman giderlerinin ise 3021,82 TL olduğu, apartmanın gelirleri ve giderleri farkı olan 688,48TL paranın sanığın zimmetinde kaldığı bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporlarda belirtildiği, sanığın zimmetinde kalan parayı ödemediği bu suretle üzerine atılı güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,