Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/793 K.2014/14824

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın, kardeş olan sanıkların işlettiği ... İletişim isimli iş yerinden bir adet cep telefonu satın aldığı, arızalanan cep telefonunu ...

İletişim isimli iş yerine tamir için gönderdiği, sanıklardan ...’ün bu cep telefonunu teslim aldığı, sanık ...'nın, cep telefonunu arızasını giderip katılana geri göndermediği, telefonun kendine geldiğini inkar ettiği, bu şekilde meslek, sanat ve ticaret sebebiyle kendisine teslim edilen malı iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine;

sanık ...'ın ise PTT yazı cevabına göre suç konusu telefonu teslim almadığı anlaşıldığından katılana ait cep telefonunu mal edindiğine dair savunmasının aksine soyut iddia dışında cezalandırılmasını gerektirir yeterlikte ve nitelikte delil elde edilememesi sebebiyle verilen beraat kararına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.