Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7930 K.2015/10130

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, fason olarak dikmek üzere sanığa 8.000 metre civarında kumaş bırakmasına rağmen, sanığın bu kumaşları veya parasını katılana iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıkla katılan arasındaki iş ilişkisinde kumaşların teslimine dair yazılı bir belge düzenlenmediği, sanığın, katılana, hangi tarihte ve ne kadar kumaş teslim ettiğinin bilinmediği,

katılanın, aldığı kumaşları dikip teslim ettiğini, sanığın ise, belirttiği kadar kumaşı katılandan almadığını iddia ettiği, taraflar arasında kumaşın teslim edilip edilmemesi ve parasının ödenip ödenmemesi hususlarında hukuki bir ihtilaf bulunduğu ve sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınarak, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.