KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/8091 E., 2015/20531 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Katılan ...ı cep telefonundan arayan bir kadının, katılana ait kiralık evi baldızına tutmak istediğini belirterek kira bedelini, depozitoyu ve ev adresini öğrendikten sonra yanında kim olduğu tespit edilemeyen bir erkekle katılana ait eve gittikleri, evde katılan ...ın eşi ... ve kızı ... ile görüşerek, evlerini kiralamak istediklerini, ...la anlaştıklarını, 450 TL'ye kiraladıklarını ve 500 TL depozitoyu daha sonra vereceklerini belirterek yanlarında getirdikleri iki adet 500 euroyu verip para üstü olarak 1.600 TL aldıkları ve yanlarından ayrıldıkları, katılanların parayı kontrol ettiklerinde sahte olduğunu öğrendikleri, ...
Bankası raporuna göre de suça konu banknotların sahte olduğunun anlaşıldığı, katılan ...ı arayan numaranın sanık ... adına kayıtlı olduğu, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ; sanığın, 2003 yılında nüfus cüzdanını kaybettiğini, bulan kişilerin adına cep telefonu hattı çıkardıklarını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, dosya arasında sanığa ait nüfus cüzdanı fotokopisine göre de 17.11.2003 tarihinde kayıp nedeniyle verilmiş olduğunun anlaşılması,
yine sanıkla aynı duruşmada yüzleştirilen katılanlar ... ile ...'nün beyanlarında kendilerini dolandıran kişinin sanığa benzemediğini beyan etmeleri karşısında sanık ...'in üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/8091, K. 2015/20531, 16 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama