Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/8217 K.2015/20904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ile katılanın akraba oldukları ve köy halkının sürüsüne birer gün arayla çobanlık yaptıkları, sürünün içerisinde katılana ait on iki adet inek bulunduğu, olay günü sürüye sanığın çobanlık yaptığı ve yanına gelen katılanın oğlu tanık ...'yı havanın soğuk olması nedeniyle evine gönderdiği, katılanın olay günü sürünün başına gelerek yaptığı sayımda kendisine ait üç adet ineğin olmadığını farkettiği, sanığın ifadesinde, sürünün düve sürüsü olduğunu, ineklere çobanlık yapmadığını beyan ettiği, kaybolan ineklerin ... isimli şahıs tarafından hayvan pazarından satın alındığının belirlendiği,

bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tanıklar ... ve ...'ün ifadelerinde, katılanın ineklerinin de sürü içerisinde olduğunu, çobanlar ile köy arasında hangi hayvanların sürüde bulunduğuna dair senet yapıldığını beyan etmeleri ve çobanlık yapan sanığın sürüde bulunan hayvanlardan sorumlu olduğu gözetilerek, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,