Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/8255 K.2015/20818

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, ... plaka sayılı ... marka aracını, herhangi bir sözleşme olmadan sözlü (şifahi) olarak sanığa kullanması için kiraladığı, ancak kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle aracı geri istediği, bunun için sanığa noter kanalıyla aracın tebliğden itibaren 3 gün içinde teslimine ilişkin 31.08.2006 tarihli ihtarname gönderdiği, ihtarın da sanığın sekreterine 04.09.2006 da tebliğ edildiği, buna rağmen aracın 25/11/2006 tarihinde motor arızalı olarak katılan tarafından kendi imkanlarıyla teslim alındığı somut olayda; sanık ile katılan arasında kira sözleşmesi olduğuna dair bir ihtilaf bulunmadığı,

sanığın kira borcunu ödemediğini kendisi de ikrar ettiği ve katılan tarafından kendisine çekilen ihtara rağmen aracı iade etmediği ve ihtarda belirtilen süre geçtikten sonra katılanın kendisi aracı motor arızalı olarak teslim aldığı, bu şekilde atılı eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde tarif edilen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,