Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/8369 K.2013/12080

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören müşteki sanık ...'ın 03/12/2009 tarihli duruşmada açıkça şikayetçi olduğunu bildirmesi karşısında; CMK'nın 238/2. maddesi hükmü uyarınca kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmadan ve beyanı tutanağa geçirilmeden yargılama sonuçlandırılmış ise de ...'ın kamu davasına katılmasına karar verilerek ve sanık ... hakkında “yaralama”, “mala zarar verme”; müşteki sanık ... hakkında “yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...’nin diğer müşteki sanık ...’ın işletmekte olduğu tekel büfesine veresiye mal almak istediği, müşteki sanık ...’ın veresiye mal vermek istememesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüşmesi üzerine her ikisinin elleri ile vurmak suretiyle birbirlerini basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, ayrıca sanık ...’nın müşteki sanık ...'ın ... yerine taş atmak suretiyle camlarını kırdığı olayda “mala zarar verme” ve “yaralama” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.