Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/846 K.2014/1099

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirkette muhasebe işlemlerinden sorumlu olduğu, çalıştığı dönemde, şirketten, kendisi için satın aldığı ... plaka sayılı özel aracına 100 TL benzin alarak, bu gideri şirket için yapılmış göstererek şirketten tahsil ettiği, ayrıca kendi kullanımında olduğu [NUMARA] numaralı özel hattına ait 28.70 TL ve 29.70 TL bedelli faturaları şirket hesabından ödettiği, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, suça konu aracı şirket işleri için de kullandığı,

ayrıca, her ne kadar bu araç için belirtilen miktarda yakıt alınmış ve yevmiye defterine işlendiği belirtilmiş ise de, yevmiye defterinde, hangi araç için yakıt alındığının belli olmadığı veya alınan yakıtın, sanığın kullanımında olan araç için alındığı veya bu aracın, sanığın kendi özel işleri için kullandığına dair delil bulunmadığı, ayrıca belirtilen telefon numarasının şirket adına kayıtlı olup, şirket işleri için kullanıldığı, sanığın, faturanın şirket hesabından ödenmesi için otomatik ödeme talimatı vermesi işleminin tek başına suç teşkil etmediği,

ayrıca ödendiği belirtilen bir faturanın da, sanığın işten ayrıldıktan sonraki döneme ait olduğu ve sanığın, kendi özel işi için konuşma yaptığına dair delil bulunmadığı dikkate alınarak, mahkumiyete yeter dair kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.