Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/888 K.2013/17070

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, yakın arkadaşı olan ve aynı zamanda emlakçılık yapan tanık ... aracılığı ile kendine ait olan dükkanı müştekiye kiraladığı, tanık İlhan aracılığı ile ve hesabına yatırılmak suretiyle kira bedelini almasına rağmen söz konusu iş yerini müştekiye kiralamadığını beyan edip haksız ve mesnetsiz olarak Pendik Kaymakamlık makamına şikayette bulunarak müştekinin suça konu yeri işgal ettiğini belirttiği, bu şekilde müştekinin ödemiş olduğu kira bedellerini ödenmemiş sayıp menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.