Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/9019 K.2015/21669

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; ara sıra katılana ait işyerine giden sanık ...'nin, katılanın kiracısı olduğu tanık... ile aralarındaki kira borcundan kaynaklanan ihtilafı öğrendiği, bunun üzerine sanığın, katılana tanık ...'ı tanıdığını, bu meseleyi halledebileceğini, kira borcu olan 5.000 TL'yi vermesi durumunda kira kontratını imzalattırıp getirebileceğini vaadettiği, sanığa inanan katılanın, yanında çalışan tanık...'e 5.000 TL vererek sanıkla birlikte tanık...ın yanına gönderdiği, yolda giderken sanığın, tanıktan parayı alarak tanık...'ın yanına tek başına gidip geri geleceğini söylediği, ancak sanığın geri dönmeyip ortadan kaybolduğu sabit olduğundan dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.