Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/9257 K.2015/21658

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, yabancı uyruklu katılanlarla birlikte 23/05/2007 tarihinde bir şirket kurduğu ve söz konusu şirkette müdür olarak görev yapmaya başladıktan sonra 08/08/2007 tarihinde katılanlardan birine mesaj çekerek işten ayrıldığını belirttiği, hesaplarda yapılan incelemelerde, 69.138.94 TL açık bulunduğunun tespit edildiği, durumun sanığa ihtarname ile bildirilmesine rağmen sanığın katılanlara ödeme yapmadığı,

bu şekilde sanığın, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, katılanlarla ortak olan sanığın şirkete ait parayı uhdesinde tutmadığının kesin olarak belirlendiği dikkate alınarak, sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.