Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/9319 K.2015/22010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, belediyenin yol asfaltlama ihalesini alan şirketin asfalt malzemesi taşıma ihalesini aldıkları, sanığı işe alarak kendisine ait iki kamyondan birisini teslim ettiği, çalışma koşullarına göre kamyonun yakıtı bittiğinde ihaleci şirketin kurduğu yakıt pompasından ikmal yaptıklarını, karşılığında fiş aldıklarını, kesin hesap yapıldığında sanığın kullandığı kamyonun çok fazla yakıt alması nedeni ile hak edişlerinin düşük olduğunu gördüğü somut olayda; sanığın, toplamda 60 litre mazotu şoförlüğünü yaptığı kamyondan çekerek sattığına yönelik ikrarı gözetildiğinde, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkına hükmolunan gün adli para cezasının para cezasına dönüştürülmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, hapis cezasının kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesinin ise infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek bozma nedeni yapılmamıştır.