Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/9659 K.2015/22211

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, müştekinin kardeşinin evine gittiği bu sırada müştekinin eve geldiği, sanığın ihtiyacı olanlara yardım yapmak istediğini söyleyerek cebinden menşei belli olmayan yabancı para çıkardığı müştekiye vererek 8500 TL’sini ihtiyacı olanlara dağıtmasını üste kalan 2000 TL’yi de kendisine vermesini istediği, ancak müştekinin cebinde 2000 TL olmadığını söylediği, bunun üzerine sanığın parayı bozdurmak için müştekinin yanından ayrıldığı, sanıktan şüphelenen müştekinin durumu mahalle muhtarına anlattığı, muhtarın sanığı tespit edip emniyete ihbarda bulunduğu,

bunun üzerine görevlilerin sanığı yakaladıkları, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.