Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/9863 K.2015/22572

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirkette satış ve tahsilattan sorumlu olarak çalıştığı dönemde, şirketin alacağına karşılık müşteriler tarafından verilen çekleri teslim alıp şirkete vermeyerek menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın şirketin devir tarihinden sonraki alacaklarını da uhdesine geçirmiş olduğunun bilirkişi raporuyla tespit edilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki taraflar arasındaki protokol nedeniyle olayın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.