Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/1011 K.2016/4560

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Katılan ...'ın ... gitmek için kendisine yardımcı olması amacıyla Sivas'ta oturan sanık ... isimli şahısla görüştüğü, bir ay kadar sonra sanığın katılanı telefonla arayarak ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... isimli şahsın kendisini arayacağını ve işleri takip edeceğini söylediği, sonrasında ...'ın katılanı arayarak katılanın sanık ... ile irtibatını sağladığı, katılanın sanık ...'le irtibat kurduğu ve sanığın önce 1500 euro daha sonra 1400 Euro ve son olarak 1250 TL parayı sanığa verdiği, ancak paraları alan sanığın vize işlemlerini yapmadan ortadan kaybolduğu,

bunun üzerine katılanın ...'ı aradığı , ... ile irtibata geçerek katılanın sanığa verdiği pasaportunun iadesini sağladığı, bu suretle sanık ...'nun katılanı 2900 euro ve 1250 TL yi almak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre, sanık ...'nun kendisine ait olmadığını iddia ettiği hattın fiilen kullanıcısı olduğu, sanığın hile kullanarak farklı zamanlarda katılandan haksız çıkar sağladığı, bu suretle eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.