KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/11499 E., 2015/24037 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; kaçak orman emvali kesildiği ihbarının alınması üzerine orman muhafaza memuru ..., ihbarın alındığı noktaya köy muhtarı katılan ... ile birlikte gittiği, katılanın aracını ormanın girişine bırakarak birlikte orman içine doğru yol aldıklarında sanık ile karşılaştıkları, sanığın "bir ihbar mı aldınız" diye sorup yanlarından ayrıldıktan hemen sonra orman emvalinin kesildiğini görmeleri üzerine geri döndüklerinde sanığın orada olmadığı,
katılanın orman girişinde bırakmış olduğu... plakalı aracın ön ve arka camının taş ile kırıldığını gördükleri, bu nedenle sanığın katılana yönelik olarak mala zarar verme suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu inkarı, sanığın isnat edilen eylemi gerçekleştirdiğini gören biri kişinin olmaması, katılanın aracının, katılan ve beraberindekilerin sanıkla karşılaştığı yere 6-7 km mesafede olması nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/11499, K. 2015/24037, 21 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama