KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/11761 E., 2015/24080 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Suça sürüklenen çocukların saat 02.30 sıralarında ... Mahallesi ... Lisesi'ne yangın merdiveninin kapısını kırarak girip, içeriden bir adet CD çaları çaldıkları somut olayda; suça sürüklenen çocukların kısmi ikrarları, olay yeri inceleme ve güvenlik kamerası görüntülerini inceleme tutanaklarına göre; hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Hüküm tarihinde,suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşından büyük olmasına rağmen oturumun kapalı olarak yapılması suretiyle, CMK'nın 182, 185 ve 289/1-f. maddelerine uygun olmayacak şekilde duruşmanın açıklığı ilkesinin ihlal edilmesinin telafisinin mümkün olmaması ve 5395 sayılı Yasa'nın 3/a-2. maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/11761, K. 2015/24080, 21 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama