Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/13007 K.2015/24669

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kendisine ait olup, kullanılmayan işyerine girerek kaybolan topunu arayan mağdur çocuğu dövüp, cep telefonunu yere atarak kırdığının iddia edildiği somut olayda;

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılanın soyut iddiaları dışında, sanığın suça konu cep telefonunu kırdığına dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, esin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.