KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/13219 E., 2015/25017 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle Getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Suça sürüklenen çocuk ...'ın ...ne ait tuvaletin havalandırma penceresini kırmak suretiyle içeri girdiği, banyoda bulunan 14 adet musluk bataryasını aldığı, olay anında okul içinde dolaştığı, diğer suça sürüklenen sanık ...'ın ise suç tarihinde okul içerisinde gezdiği ve güvenlik kamerasının yönünü değiştirdiği, böylece suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;
Suça sürüklenen çocukların güvenlik kamerası görüntülerinin incelenmesinde, görüntülerinin güvenlik kamerasına yansıdığı, görüntülerin teşhis edilebilir olduğu ve 09/08/2010 tarihli bilirkişi raporunda kamera görüntülerindeki kişilerin suça sürüklenen çocuklar olduğunun belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 142/1-a maddesi gereğince nitelikli hırsızlık ve nitelikli mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/13219, K. 2015/25017, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama