KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/13259 E., 2017/5803 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine yönelik hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların, katılandan satın aldıkları ... plaka sayılı araç için 100,00 TL kapora ödeyip kalan borç için 3.000,00 TL bedelinde senet düzenledikleri, senet bedelini ödemedikleri gibi sanık ...'ın suça konu araç ile kaza yaptığı, bunun üzerine aracı katılana geri verdiği, katılanın da ödenmeyen senet bedeli için icra takibi başlattığı, sanıkların icra masrafları ve vekalet ücretini ödemeleri üzerine katılanın takip talebinden vazgeçtiği, bir süre sonra sanıkların borçlarını ödeyeceklerini söylemeleri üzerine bankaya giden katılanın senedi sanık ...'a verdiği,
sanığın kucağındaki çocuğunun senet ile oynarken yırttığı, sanığın borcunu ödememesi üzerine yeniden senet düzenledikleri, senedi sanık ...'ın yazdığı, diğer sanık ...'ın imzalayarak verdiği katılanın ertesi gün senet bedelinin 3,00 TL olarak yazıldığını fark ettiği, sanıkların borçlarını ödemedikleri gibi senetteki borç miktarını da düzeltmediklerinin ve böylece dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, aracın kaza yapmasına rağmen katılana teslim edilmiş olması, yapılan icra takibinden vazgeçilmesi,
suça konu 3,00 TL bedelindeki senet bedelinin rakamla ve yazı ile aynı miktar olarak yazılmış olması ve tarafların arasında borç ilişkisini ve ikinci kez senet verilmesini izah eden herhangi bir sözleşmenin de bulunmaması karşısında, sanıkların hileli hareketinin ne şekilde gerçekleştiğinin tespitinin mümkün olmadığı, hilenin kabul edilmesi durumunda dahi aldatıcılık özelliğinin bulunmadığı bu nedenlerle sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/13259, K. 2017/5803, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama