Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/1339 K.2016/8420

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın arkadaşı olan ...'nin... Mahallesi'nde bulunan işyerinde bulunduğu sırada; kendisini ... kimliğiyle tanıtan sanık ...'nin, işyerine gelerek katılana ait... plakalı 2004 model.... marka aracı satın almak istediğini söylediği, aracı 15.500 TL karşılığında almak üzere anlaştıklarında katılana kapora olarak 500 TL para verdiği, paranın geri kalan kısmını da aracı baktırıp vereceğini söyleyip aracı alıp götürdüğü, aracı geri getirmediği gibi anlaşma bedeli parasını ödemediği, katılanın cep telefonundan aradığında da kendisine ulaşılamadığı daha sonra sahte belge ile aracı bir başkasına sattığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,