Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/13593 K.2017/699

TCK'nın 155/2, 52/2, 53, 52/4 58. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 165/1, 62, 52/2, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Sanık ...'un hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ...'nın suç eşyasını satın alma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'un şoförlüğünü yaptığı şirkete ait kamyona ... alışveriş merkezine götürüp teslim etmek üzere toz şeker yüklediği, ancak sanığın şekeri götürmesi gereken yere götürmeyerek diğer sanık ... aracılığıyla sanık ...'ya değerinin yarısına sattığı böylelikle sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, diğer sanıkların suç eşyasını satın alma suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda,

1- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar,

1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “120 gün”, ''100 gün'' ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, ''4gün'' ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,