Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/13754 K.2015/59

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ikametine çeyiz satma bahanesiyle gelen sanığın, katılanda nazar olduğuna dair yalan söyledikten sonra katılanı sözde okuduğu ve ayrıca evde bulunan takıların da besmelesiz kaldığını, dua okunmadığı takdirde şeytanların alıp götüreceğini belirtip bu duruma aldanan katılan tarafından getirilen ziynet eşyalarını da okuduğu izlenimi uyandırdıktan sonra muhtelif kıyafetlerin arasına yerleştirip katılandan kıbleye dönmesini istediği, dua okuduğunu söyleyen ve katılanın kıbleye dönmesinden istifade ederek söz konusu ziynet eşyalarını ve parasını uhdesine geçiren sanığın, katılan ile birlikte dışarıya çıkarak bir bahaneyle katılanın yanından ayrılmak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın iddianamede anlatılan eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,