KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/13837 E., 2015/24945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, kardeşi olan katılan ...'a ait bahçenin sınır çitleri sökerek, bahçe içerisinde bulunan ekili fasulye ve domatesleri ezmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ikrarı, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık ile katılanın nüfus kaydına göre kardeş olmaları ve aynı konutta beraber yaşamamaları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 167/2. maddesi gereğince sanık hakkında cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep bulunduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında hükmedilen cezada indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/13837, K. 2015/24945, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama