KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/14149 E., 2015/25091 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Suça sürüklenen çocuğun birlikte yaşadığı bayanın daha önceden şikayetçilerden ... ile birlikte yaşaması nedeni ile aralarında husumet bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun, şikayetçi ...'i görmesi üzerine sinirlenerek elindeki sopa ile aracına zarar verdiği, ayrıca şikayetçiye sopa ile vurarak, alınan adli muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, araya giren diğer şikayetçi ...'ye de sopa ile vurmak suretiyle onu da aynı şekilde yaraladığı somut olayda; suça sürüklenen çocuğun kısmi ikrarı, görgü tespit tutanağı ve adli muayene raporları içeriğine göre kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 50/2 maddesinde öngörülen suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez hükmüne aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/14149, K. 2015/25091, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama