Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/14463 K.2015/25397

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 11/04/2013 tarih ve 2011/334 esas 2013/39 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisi çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktır.

Katılanlar ile sanığın aynı apartman dairesinde oturdukları, aralarında husumet bulunduğu, katılanlar ile sanığın apartman girişinde karşılaştıkları, katılan ...'in sanığa "ne bakıyorsun lan" şeklinde söz söylediği, sanığın ise katılana aynı şekilde karşılık verdiği, daha sonra aralarında tartışma çıktığı, katılan ...'in kaldığı daireye koşarak sopa almaya gittiği, sanığın ise peşinden gittiği, sanığın katılanlara ait evin içerisine katılanların rızası hilafına girdiği,

böylece sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, katılanların beyanlarında sanıktan şikayetçi oldukları, tanık beyanları, sanık beyanı ve olay ve görgü tespit tutanağı göz önüne alındığında tüm dosya kapsamına göre sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.