Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/1459 K.2016/5772

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bir inşaatta karo işi yapan katılanın yanına gelen sanığın, Almancı arkadaşının evine karo yapıp yapamıyacağını sorarak birlikte evi görmeye gittikleri, evin müsait olmadığını söyleyerek apartmanın girişinde pazarlık yaptıkları, sanığın 500 Euro çıkararak katılana parayı bozması halinde kapora vereceğini söylediği, yanında 80 TL bulunan katılanın yanında sadece 80 TL bulunduğunu söylemesi üzerine para bulmasını istediği, daha sonra da çuval getirmesi halinde evde bulunan giyim eşyalarından vereceğini söyleyerek katılanın yanından ayrılmasını sağladığı,

yanından ayrılmak üzere olan katılandan 80 TL'yi eşinin pazara gidecek olması bahanesiyle isteyerek aldığının iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,