KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/15179 E., 2017/7470 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK’nın 158/1-h, 52/2 ve 53
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
maddeleri uyarınca mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın müteahhit olduğu, ..... İlçesi.... (.....) Mahallesi Yol Mevkiinde bulunan arsa üzerine yapılacak olan binanın birinci kat 6 no’lu daireyi .... 3.Noterliği'nin 08/06/2006 tarih, 30345 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine istinaden katılan ...'a 85000 TL bedel ile sattığı satış tutarının 35000 TL'sini peşin aldığı ve bu binayı 2008 tarihinde teslim etmeyi taahhüt ettiği ancak sanığın daireyi teslim etmediği ve ortadan kaybolduğu,
bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın katılana satmayı vaad ettiği daireyi suç tarihinden önce Üsküdar 2.Noterliği'nin 19/09/2005 tarih .... yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile ..... isimli kişiye sattığı dolayısıyla sanığın bilerek ve isteyerek katılandan haksız menfaat temin etmek amacıyla hareket ettiğinin anlaşılması karşısında bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Yapılan müteahhitlik bilgi sorgulamasında, sanığın herhangi bir şirketinin olmadığı, müteahhitlik işini gerçek kişi olarak sürdürdüğünün anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
Adli para cezasının taksitlendirilmesinde uygulanan yasa maddesinin hükümde gösterilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/15179, K. 2017/7470, 14 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama