Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/15374 K.2014/13988

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair 07.01.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.06.2014 tarihli gerekçeli karar 12.08.2013 tarihinde sanığın mernis adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, temyiz edilmemesi üzerine 09.09.2013 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, 03.12.2013 tarihinde yakalama emri çıkarılarak 16.12.2013 tarihinde yakalanıp ceza evine alınarak infaza başlandıktan sonra 18.12.2013 tarihinde muhtara teslim edilen evrakı sanığın eşinin aldığı anlaşılmış olup gerekçeli kararın tebliğ tarihinin 12.08.2013 olması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Temyiz isteminin süre yönünden reddine dair mahkemenin 07.01.2014 tarih ve 2012/157 Esas-2013/459 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 25.12.2013 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın ceza evinden verdiği 14.01.2014 ve 16.01.2014 tarihli dilekçeleri hakkındaki gerekçeli karara yönelik temyiz mahiyetinde olduğu ancak, mahkemece bu hususta karar verilmediği, infazın durdurulması ve yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;