KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/16573 E., 2015/25717 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; şikayetçi ...'ın aracını 20/05/2012 günü saat 20:30 sıralarında ikamet ettiği bloğun önünde bulunan park alanına park ettiği, 21/05/2012 günü saat 09:30 sıralarında işe gitmek için aracının yanına geldiğinde aracının lastiklerinin kesici bir alet ile kesildiğini tespit ederek ihbarda bulunduğu,
şikayetçinin alınan beyanında, sanık ...'e 30/04/2012 tarihinde ödemesi gereken 8000,00 TL borcu olduğunu, bu borcu ödeyemediğini, ... ile yaptığı görüşmede borcu 30/05/2012 tarihinde ödeyeceğini söylediğini, bu konuşma sırasında ...'in "eğer senedi ödemezsen zarar vermeyeyim" şeklinde sözler söylediğini, borcunu ödemediği için sanığın aracına zarar vermiş olabileceğini iddia ettiği,
ancak sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şikayetçinin görgüye dayalı olmayan soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak maddi bir delillin dosya kapsamında elde edilememesi nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/16573, K. 2015/25717, 26 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama