KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/16613 E., 2015/25730 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık Sunay Çalık yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,
5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan vekilinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanıklar ..., ..., ... ve katılan sanık ... yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; katılan sanık ... ve ...'ın suç tarihi itibarı ile evli oldukları ancak aralarında boşanma davası bulunduğu, olay günü ... ve yanında ... ile diğer sanıklar ... ve ...'da varken katılan sanık ...'u bir bayan ile birlikte gördükleri, bu duruma kızan katılan sanık ...'un elinde bulunan çantayı ...'un kafasına vurduğu, ...'un da karısının boğazını sıktığı, birbirlerini basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladıkları,
...'un daha sonra aracına bindiği ve geri geri gitmeye başladığı, bu şekilde üzerlerine aracın geldiğini ve vurabilecek durumda olduğunu gören oğlu olan sanık ...'un ... plakalı araca tekme ile vurarak zarar verdiğinin anlaşıldığı,
Sanıklar ... ve Sunay hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet, sanıklar ..., ... ve ...'un ...’a karşı kasten yaralama suçunu işledikleri yönünde delil elde edilemediğinden bu suç yönünden sanıkların beraatına ve sanık Teoman hakkında mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/16613, K. 2015/25730, 26 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama