Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/16679 K.2015/24406

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, daha önceden dolandırıcılık yapma hususunda aralarında anlaştıkları, bu kapsamda sanık ...'in alışveriş yapan müştekiler ... ile ...'nin yanına gelerek “babamın büyük mirası var, vefat ettiği için onu dağıtacağız“ diyerek tanıdıkları namaz kılan ve içki içmeyen gariban birisinin olup olmadığını sorduğu, müşteki ...'ın da böyle birisini bilmediğini söyledi, akabinde birlikte yolda yürürlerken diğer sanık ...'un müştekiler ile sanık ...'in yanına geldiği, bu sırada sanık ...'in cebinden iki demet para çıkartarak müşteki ...'ın cebine koyup bu parayı dağıtmasını söylediği,

bu esnada sanık ... “devir daim yapılmadan bu paranın hayrı olmaz, hayır yerini bulmuyor” diyerek müştekiden cebindeki parayı istediği, müşteki ...'ın da yanında bulunan diğer müşteki ...'den 300 TL alarak diğer paralarla birlikte sanıklara verdiği,

paraları alan sanıkların da namaza gideceklerini daha sonra gelip paraların hepsini teslim edeceklerini söyledikleri, ancak müştekilerin yanından gittikten sonra bir daha geri dönmedikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-a maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,