Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/16823 K.2017/374

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sanayi içerisindeki dükkanları gezip dilendiği, katılanın işyerine geldiğinde para istediği, katılanın cüzdanını çıkartarak bozuk para baktığı, sanığın katılana paraları çıkart falına bakayım dediği, katılanın da cüzdanından paraları çıkararak eline aldığı, sanığın paraları eli ile aldığı ve daha sonra paraları tekrar katılanın avcuna koyarak cebine koy dediği, sanığın işyerinden ayrılmasının ardından katılanın parasından 525 TL eksildiğini fark ettiği, bu suretle sanığın değişen suç vasfıyla dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa atılı eylemin TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında cezaya hükmolunurken uygulanan TCK'nın 157/1 maddesinde hapis ve adli para cezası birlikte öngörülmesine rağmen sadece hapis cezasına hükmolunması,

b-Sanığın katılanın zararını yargılama aşamasında gidermesi karşısında, hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/2 maddesi yerine TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması suretiyle hataya düşülmesi,