Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/16945 K.2015/25655

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, taşınmazının satması için 20/05/2009 tarihinde sanığa bir vekaletname verdiği, sanığın bu taşınmazı, 23/06/2009 tarihinde eşine tapuda devrettiği, eşinin de daha sonra başkasına devrettiği, sanığın yapılan bu işlemlerin hiçbirini katılana söylemediği gibi henüz taşınmazını satamadığını söyleyerek katılanı sürekli oyaladığı, bu arada bu taşınmazı kendi borçları için ipotek ettirmeye karar verdiği, katılan, bir yıl sonra tapuda yaptığı incelemede taşınmazın gerçekte başkasına devredilmiş olduğunu gördüğü ve 16/07/2010 tarihinde sanıktan şikayetçi olduğu,

böylece sanığın vekalet ilişkisi çerçevesinde yapması gereken işi yapmayıp kötüye kullanarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Suçun işleniş şekli ile suç sebep ve saikleri dikkate alınarak mahkemenin alt hadden temel cezayı belirlemesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,