Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/17213 K.2015/30356

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Söz konusu suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da, hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde güveni kötüye kullanma suçunun nitelikli hali gerçekleşecektir.

Sanığın katılandan işleticisi olduğu iş yerinde müzayede yolu ile satılmak üzere altı eser teslim aldığı halde, müzayede yoluyla satışa çıkartmayarak kendi adına satış yapmak suretiyle gerçek bedelini katılana vermedikleri iddia olunan olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunması ve duruşmada dinlenen tanıkların olayla ilgili ve taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği hususlarında bilgilerinin bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması açısından; iddianamede ve gerekçeli karar da suçun sübutunda yer verilen tanıklar M..

A.. ve M.. T..'ın 5271 sayılı CMK'nın 43. ve devam eden maddeleri uyarınca tanıklığa ve tanıkların dinlenmesine dair hükümler uyarınca duruşmada dinlenmeden, sanıklar müdafiinin bilirkişi incelemesi yapılması hususundaki talebi hakkında karar verilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,