Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/18006 K.2014/19488

Dolandırıcılık suçundan şüpheli N.. S.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/02/2013 tarihli ve 2012/7342 soruşturma, 2013/430 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2013 tarihli ve 2013/1006 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/07/2014 tarih ve 2014/14475/48807 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2014 tarih ve 2014/282452 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin özetle. 2012 yılı içerisinde facebook üzerinden tanıştığı N..

S..’in, kendisini inşaat mühendisi olarak tanıttığım, Almanya’da bir inşaat firmasının bulunduğunu, Kuzey Irak’ta 2.5 km lik bir su kanalı projesi inşaatım Iraklı bir işadamı ile birlikte üstlendiğini ve kendisini Irak’taki projesine kar ortağı yapacağını söyleyerek yaklaşık 60.000 Türk lirası dolandırdığına yönelik şikayetine ilişkin olarak İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, müştekinin soyut iddiasından başka şüphelinin müsnet suçu işlediğine dair delil bulunmadığından bahisle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

alınan beyanlardan anlaşılacağı üzere, "şüpheli Necip’in müşteki üzerinde güven tesis etmek amacı ile kendisini iş ve siyaset çevresinde tanınmış kimselerle irtibatlı göstermeye çalıştığı, müştekiyi Irak’ta iş yaptığına inandırabilmek için pasaportunu kullandığı gibi yalnızca 3 gün süre ile gittiğini ifade ettiği Irak’tan müştekiyi telefonla arayarak Irak'ta iş yaptığına iknaya çalıştığı, duygusal yönden müşteki ile arasında bağ kurabilmek için de evli olmasına karşın bekar olduğunu yazan bir nüfus cüzdanını müştekiye gösterdiği" hususları birlikte değerlendirildiğinde,

mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğu cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ