KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/18199 E., 2017/7886 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f,62,52/2,53,58 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı ...nın 62. maddesi uyarınca indirim uygulanırken sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl 5 ay hapis olarak belirtilmesi basit hesap hatası olması ve sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis olarak belirtilmiş olması karşısında 62. maddenin uygulanması sonucu 2 yıl 5 ay hapis yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
Sanığın, internette www.......com sitesinde .... adına ..... marka aracın satılık ilanını verdiği, müşteki aradığında aracın alımı konusunda anlaştıkları, sanığın müştekiden kapora istediği, müştekinin 150 TL kapora gönderdiği, müşteki ...'in kimlik bilgilerini vererek satış için vekalet düzenlemesini istedikten sonra gönderilen parayı çektiği ancak aracı satmadığı gibi kapora parasını da iade etmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/18199, K. 2017/7886, 21 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama