Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/18751 K.2014/21094

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında TCK'nın 151/1, 168,62,52 maddelerine göre doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezasının miktar ve türüne göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. Maddesiyle eklenen Geçici Madde 2. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulamayacağından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin reddine ilişkin 07/04/2014 gün ve 2014/19 esas, 2014/53 sayılı “ek kararın“ ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.