Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/18829 K.2014/18393

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın yanında işçi olarak çalışan sanıkların, altın olduğu izlenimini uyandıran; ancak hiç bir değer taşımayan plastikten yapılmış malzemeleri bir küpün içerisine yerleştirerek katılanın ikametinin bahçesine gömdükleri ve katılana, tarihi eserleri izinsiz olarak evinde bulundurduğunu, kendilerine para vermemesi halinde kaçakçılık yaptığından bahisle adli makamlara ihbarda bulunacaklarına dair yalan söyledikten sonra, bu duruma aldanan katılandan para almak suretiyle haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın iddialarına, tanık anlatımlarına, görgü tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.