Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/19526 K.2014/19412

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı mala zarar verme suçunun 765 sayılı TCK'nın 516/7. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 152/2-a maddeleri kapsamında kaldığı ve bu suç için öngörülen kesintili dava zamanaşımı süresinin her iki ceza kanunu yönünden dolmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamadeki zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık S.. K..'un, kardeşi K. K. ile müşteki arasında kavga meydana geldiği ve bu olayla ilgili olarak sanığın kardeşinin emniyet görevlilerince gözaltına alındığı, akabinde kardeşini görmek amacıyla karakola gelen sanığın buradan arkadaşı olan temyiz dışı sanık A.. A..'a ait kırmızı renkli Şahin marka oto ile karakoldan ayrıldıkları ve yanlarına yolda gördükleri temyiz dışı sanık H.. A..'ü de alarak müştekiye ait aracın bulunduğu yere geldikleri, burada sanıklar Aydın ile Sacit'in aracın içinde kalarak gözcülük yaptıkları esnada sanık Hakan'ın araçtan inerek mağdura ait ... plaka sayılı aracı yaktığı, daha sonra tüm sanıkların gelmiş oldukları araca binerek olay yerinden kaçtıkları, bu şekilde sanık Sacit'in üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın olayı gerçekleştirdiğine dair müşteki veya tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması, sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, suçlamaları kabul etmemesi, sanığın kardeşi ile müştekinin daha önceden kavga etmesinin, suçun sanık tarafından işlendiğine dair tek başına yeterli delil oluşturmayacağı karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,