KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/19607 E., 2015/26667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; Bir süre arkadaşlık yapan ve fakat şikayetçi ...'nun istememesi üzerine ayrılma aşamasına gelen taraflardan biri olan sanığın, şikayetçi-katılan ile durumu konuşmak üzere bir araya geldiklerinde aralarında çıkan tartışmayı müteakip ona tokat atıp 14/05/2012 tarihli adli raporda tespit olunan şekilde yaralanmasına neden olması ve katılan adına tescilli bulunan ... plakalı otomobilin arka camını kırması eylemlerinin "kasten yaralama" ve "mala zarar verme" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedeni bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak, oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4.maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/19607, K. 2015/26667, 11 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama