Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/19627 K.2014/20232

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 gün, 5-81/196 ve 05.10.2010 gün, 2010/169-1888 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde, hüküm ve kararlarda, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin başlangıcının hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, 01.03.2013 tarih ve 2011/322 esas 2012/399 ek kararda ise bu hususların gösterilmediğinin anlaşılması karşısında; ek karara yönelik olarak sanığın verdiği 07/05/2013 tarihli dilekçenin, öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 02.01.2013 tarihinde tebliğ olunan 06.12.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gererken 1412 sayılı CMUK'nın 310.maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra yaptığı, 21.02.2013 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair, 01.03.2013 tarih ve 2011/322 esas 2012/399 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 07.05.2013 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.