KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/20208 E., 2014/20204 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/255787
- Mahkemesi
- Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/03/2013
- Numarası
- 2012/193 (E) ve 2013/217 (K
- Suç
- Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanıkların, eylem ve fikir birliği içinde, düzenlemiş veya düzenletmiş oldukları sahte nüfus cüzdanlarını kullanarak, Türk Telekom’un düzenlediği kampanyadan yararlanmak suretiyle, ilgili firmadan bilgisayar almak istediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında.
Nüfüs Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından olan nüfüs cüzdanı kullanılarak gerçekleştirilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri ve bu suçla bağlantılı olan resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/20208, K. 2014/20204, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama