Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/20352 K.2014/21072

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aynı tren ile ...'den ...'ne geldiği şikayetçiye yeğeninin işyerinde çay ısmarlamak istediğini söyleyerek bir kafeye götürdüğü, şikayetçinin cep telefonunun şarjı bitmesi üzerine sanığın iş yeri sahibi ile görüşerek telefonu şarja taktığı, bir süre sonra beraberce gittikleri lokantada şikayetçiyi bırakarak daha önce şarja taktığı telefonu alıp gittiği, ardından suça konu telefonu başka bir telefon ile takas edip, üstüne de bir miktar da para aldığı somut olayda; hırsızlık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

CMUK'nın 326/son maddesi gereğince hükmolunan ceza miktarı bakımından sanığın kazınılmış hakları saklı tutulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, hükümde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320