Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/20899 K.2017/6074

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı ... Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İnceleme konusu olayda sanığın işe yerleştirme vaadi ile mağdur ...'dan menfaat temin ettiği, ayrıca yine 200 TL çekmek üzere mağdurlar ... ve Bekir'in kredi kartını ve şifrelerini alan sanığın mağdurların izni dışında kartlardan 600'er TL çektiği, dolayısıyla sanığın hem dolandırıcılık hem de banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını işlediği iddia olunduğu, iddianamedeki anlatım ile sevk maddesinin uyumsuz olması durumunda anlatıma itibar edilmesi gerektiği, suç ve tebliğname tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde bir yıldan beş yıla kadar hapis; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun cezası ise aynı Kanun'un 245/1 maddesi uyarınca üç yıldan altı yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;